Deneycilik
bilginin duyum, deneyim ve gözlemle ilişkisini merkeze alır.
Nedensellik sorunu
neden-sonuç bağını zorunlu olarak değil alışkanlık ve beklenti üzerinden tartışır.
İndüksiyon problemi
geçmiş deneyimden gelecek hakkında kesinlik çıkarma sorununu görünür kılar.
İnsan doğası bilimi
felsefeyi soyut metafizikten zihnin işleyişine çeker.
Tutkular ve akıl
aklın tek başına davranışı yönetmediğini, duygularla iç içe olduğunu gösterir.
Ahlak duygusu
ahlaki yargıların yalnız kuru akıldan değil duygu ve sempati düzeninden beslendiğini savunur.
Din eleştirisi
mucize, tasarım ve dinî inanç iddialarını kanıt ölçütleriyle sorgular.
Tarihçilik
kendi çağında felsefeden çok İngiltere tarihiyle geniş okur kitlesine ulaşmıştır.
Edinburgh Aydınlanması
kulüpler, salonlar ve matbaa kültürüyle düşünceyi kamusal tartışmaya açar.
Kant etkisi
Kant’ın metafizik ve bilgi eleştirisinde Hume’un uyandırıcı etkisi merkezi kabul edilir.
Irkçılık tartışması
Aydınlanma mirasının bugünkü etik eleştirilerle yeniden okunmasını gerektirir.
Modern zihin felsefesi
alışkanlık, algı ve benlik tartışmalarıyla güncel felsefeyi besler.
Şüphecilik
kesinlik iddialarına karşı ölçülü kuşkuyu felsefi yöntem haline getirir.
Sade üslup
zor felsefi meseleleri deneme ve araştırma diliyle geniş okura açar.
Doğalcılık
insanı doğanın parçası olan psikolojik ve toplumsal bir varlık olarak ele alır.