Derin zaman
Dünya’nın insan tarihinden çok daha uzun süreçlerle şekillendiğini gösterir.
Uniformitaryan düşünce
bugünkü süreçlerin geçmişi açıklamada kullanılabileceği fikrini güçlendirir.
Siccar Point
katmanların eğilimi ve uyumsuzluğu üzerinden Dünya tarihinin uzunluğunu somutlaştırır.
Theory of the Earth
modern jeolojinin kurucu metinlerinden biridir.
Döngüsel yeryüzü
aşınma, tortulanma, yükselme ve yeniden aşınma döngüsünü anlatır.
Edinburgh Aydınlanması
jeolojiyi felsefe, kimya, tarım ve gözlemle buluşturan çevreyi temsil eder.
Tarım deneyimi
Hutton’un toprak, kaya ve süreç gözlemlerini doğrudan besler.
Plütonizm
kaya oluşumunda yer içi ısısının rolünü vurgular.
Playfair yorumu
Hutton’un zor metnini daha anlaşılır hale getirerek yaygınlaştırır.
Lyell etkisi
Hutton çizgisinin 19. yüzyıl jeolojisine aktarılmasını sağlar.
Darwin bağlantısı
derin zaman olmadan evrimsel değişimi düşünmek zorlaşır.
Saha gözlemi
masa başı kozmolojiden kayaya, katmana ve araziye döner.
Dünya bir sistemdir
jeolojiyi parça parça değil süreçler bütünü olarak yorumlar.
Felaket ve süreç dengesi
ani olaylar olsa bile uzun süreli süreçleri merkeze alır.
Modern yerbilimleri
stratigrafi, tektonik ve çevre bilimlerine tarihsel zemin sağlar.